अस्तित्व !
वि.सं.२०८१
कलानिधि दाहाल : शिरमा शिर सजाएर लहराका टुप्पा चुम्मिएझैँ डढेलोपछिको जङ्गलमा हरिया पिपिरा झुम्मिएझैँ मनको वन
पुरा पढ्नुहाेस्
सहकारीको भकारी
वि.सं.२०८१
जगदीश्वर पाेखरेल : विपत्ति र अनिकाल बेलाबेला पर्छ । जम्मा गरे सबै मिली साह्रो गाह्रो टर्छ
पुरा पढ्नुहाेस्
भाेलिवाद
वि.सं.२०८१
बिन्दु दाहाल मुकदर्शक : सधैँ भोलि भन्दै झुलाए मलाई यसो गर्न थाल्दा नहोला भलाइ कयौँ पल्ट
पुरा पढ्नुहाेस्
स्वार्थ
वि.सं.२०८१
गाेपेन्द्रप्रसाद रिजाल : यो स्खलित समय, आफ्नै बेगमामात्र बग्न खोज्छ । आफनै दुना टपरी भर्न खोज्छ
पुरा पढ्नुहाेस्
सरकार ! लु , मलाई फाँसी दे ! सरकार !
वि.सं.२०८१
भाेजराज रेग्मी मुखाले : तँलाई काँधमा बोक्ने आज म अक्करेभीरमा छु र पनि तँलाई बिन्दास देखेर
पुरा पढ्नुहाेस्
अब तँ पनि नबास भाले !
वि.सं.२०८१
खगेन्द्र नेउपाने : कुन्ता दिदी ! तपाईं भन्नुहुन्थ्याे नि पाेथी बास्नु हुँदैन भनेर यहाँ त मैले
पुरा पढ्नुहाेस्
खरानीमा आहुति
वि.सं.२०८१
हरि काेर्काली : राजधानीको मुटुमा अवस्थित अर्कैले बनाइ दिएको भव्य भवनमा बसेर हाम्रा प्रतिनिधिहरू हाम्रै लागि
पुरा पढ्नुहाेस्
म त हैन
वि.सं.२०८१
रमेश खकुरेल : सित्तैं मलाई किन भन्नुहुन्छ मैले गरी के कति ओखलिन्छ जे भन्नु हो भन्नुहवस्
पुरा पढ्नुहाेस्
कुखुरी काँ
वि.सं.२०८१
एमपी पाण्डे : मैले सुनेको´थेँ सुनाएको थिए पढेको´थेँ पढाएको थिए अग्लो भनेकै सगरमाथा हो त्यो भन्दा
पुरा पढ्नुहाेस्
समानता
वि.सं.२०८१
ढाकामाेहन बराल : नयाँ र पुराना ठ्याक्कै उस्तै, पहिला र अहिले समान सोच, यी बुढा भए
पुरा पढ्नुहाेस्
