हामीले अब माथि…
वि.सं.२०८०
खोलाघरे साहिंलो : हाम्रो मात्र विमानघाट खुकुलो छिर्छन् सबै तस्कर गाँजा,स्वर्ण सरक्क छिर्छ जति होस् जस्तै
पुरा पढ्नुहाेस्
को हुँ ?
वि.सं.२०८०
डा. खगेन्द्रप्रसाद दाहाल : चप्प चप्प छ सुरासँग साथ टाउकोसँग म जोड्दछु हात शुद्ध बोल्छु मुखले
पुरा पढ्नुहाेस्
कौडा र जुवाडे
वि.सं.२०८०
गोपेन्द्रप्रसाद रिजाल : ओ साथी ! भुइँ मान्छेको जिन्दगी त कौडा न हो जुवाको । खालमा
पुरा पढ्नुहाेस्
धराले श्राप दिन्छ कि ?
वि.सं.२०८०
बद्रीप्रसाद दाहाल : झगडा तगडा बन्दै, तप्कातप्का विवाद छ चुच्चे ढुङ्गो उहीँ टुङ्गो बुङ्गा हो अभिशाप
पुरा पढ्नुहाेस्
माछो माछो भ्यागुतो
वि.सं.२०८०
भगवतीप्रसाद शर्मा : छल्ने ढाँट्ने भ्रष्टका पाउ पर्ने । आँखा छल्ने कामको नाम छल्ने । जस्तो
पुरा पढ्नुहाेस्
आफैँ गनायो भने
वि.सं.२०८०
भानुभक्त कुभिण्डेली : के नै बोल्न सकिन्छ ट्याप्प मुखमा पट्टी लगाएपछि । बाटो हिँड्न कहाँ सकिन्छ
पुरा पढ्नुहाेस्
उखाने खित्कौली
वि.सं.२०८०
उषा गुरूङ : १. गर्ने भन्ने हनुमान पगरी गुँथ्ने ढेडु पराईले गुन चिनेर उचाईमा पुर्याएकी चेली
पुरा पढ्नुहाेस्
पाँच टुक्रा कविता
वि.सं.२०८०
गंगा अभिलाषी : १ बल्ड्याङ् खानु हाम्राे धर्म भएछ यी कुरा हाम्रा लागि सभ्यता र संस्कृति
पुरा पढ्नुहाेस्
अस्थायी शान्ति ?
वि.सं.२०८०
खगेन्द्र नेउपाने : यो शान्ति निरपेक्ष होइन कसैले हतियारमा साँध लाउँदै रहेछ वषौँंदेखि बाँचेको सामाजिक सौहार्द्रतालाई
पुरा पढ्नुहाेस्
मैले मलाई कसरी ‘म’ चिन्ने ?
वि.सं.२०८०
देव भट्टराई : अचम्मको लाग्छ मभित्रको म । शैतानझैँ लाग्छ विचित्रको म ॥ साँच्चै मलाई अब
पुरा पढ्नुहाेस्
