कैयौँ चिठीः एक उत्तर
वि.सं.२०८१
बालमुकुन्ददेव पाण्डे : ढाँटेर किन कुरा गरौँ, आज भोलि म कहाँ धमाधम चिठी आउन थालेका छन्
पुरा पढ्नुहाेस्
च्वाँक इन्टरप्राइज
वि.सं.२०८१
रुद्र खरेल : शहरको भित्री चोकमा एउटा उदेक लाग्दो पसल छ । भाँचिएका, फ्याँकिएका र नक्कली
पुरा पढ्नुहाेस्
एउटा संवाद
वि.सं.२०८१
भैरव अर्याल : हिजो साँझ तन्काएको भाङ र धतुराको ह्याङओभर अझै नसकिएकोले शिवजी तन्द्राको मुद्रामा त्यान्द्रे
पुरा पढ्नुहाेस्
पुच्छर राख्ने र झिक्नेका कुरा
वि.सं.२०८१
घिमिरे मैदेली : प्राणीलाई पुच्छर दिने प्रकृतिको पारख पनि पार लगाई नसक्नुको छ भन्या । कुनै
पुरा पढ्नुहाेस्
म अमर हुन चाहन्नँ
वि.सं.२०८१
श्याम गोतामे : अमर मरेपछि मात्र होइन्छ भन्ने कुरोलाई व्यवहारले सिद्ध गरिसकेको छ । देवकोटा मरे,
पुरा पढ्नुहाेस्भल्डाँडे कविसँग बच्न खोज्दा
वि.सं.२०८१
बालमुकुन्ददेव पाण्डे : म आज तपाईंहरूलाई एक कविको परिचय गराउँदै छु । तिनको वास्तविक नाम त
पुरा पढ्नुहाेस्
ङ माने ङिच्च
वि.सं.२०८१
रमेश विकल : संसारमा बाँच्ने तरिका धेरै छन् । तर तिनमध्ये मुख्य दुइटै छन् । एउटा
पुरा पढ्नुहाेस्
अविश्वासको प्रस्ताव
वि.सं.२०८१
सूर्यबहादुर पिवा : यस परिवारको प्रतिनिधिसभाका सांसदज्यूहरू अर्थात् छोराछोरीहरू, जुवाई-बुहारीहरू, जेठाज्यू-जेठानहरू, नन्द-देवरहरू, भतिजा-भतिजीहरू एवं नातिनातिनाहरू ।
पुरा पढ्नुहाेस्
आधा घण्टा
वि.सं.२०८१
भैरव अर्याल : बस आएन । आफूलाई बेर भएको दिन बसले झन् अबेर गरिदिन्छ । बेर
पुरा पढ्नुहाेस्
मेरो पुच्छर
वि.सं.२०८१
राजेन्द्र सुवेदी : वैज्ञानिक महामनीषि डार्विनले मलाई एकपल्ट आफ्नो पुच्छर छाम्न बाध्य तुल्याए । मैले छामिहेरेँ तर
पुरा पढ्नुहाेस्
