नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

नन्दलाल आचार्य :

तिम्रै फेरो समात्नेको बन्छ भाग्य विधाता ।
न नीति चाहिन्छ, न त चाहिन्छ नैतिकता
सत्ताको वरिपरि घुम्छ आजको मानवता ।
​
काँध फेर्नु त हाम्रो पुरानै यो बानी हो
जता ढल्छ सत्ता, उतै हाम्रो लगानी हो ।
हिजोका शत्रु आज मुसुमुसु हाँस्छन्
एउटै थालमा बसेर स्वार्थका गाँस गाँस्छन् ।
नैतिकताको माला त उहिल्यै जपिसकियो
देश बनाउने सपना त कतै बिर्सिसकियो ।
​
बिहान एउटा मन्त्र, बेलुका अर्कै रङ्ग
गठबन्धनको खेलदेखि दुनियाँ छ दङ्ग ।
तराजुमा जोखेर निष्ठालाई बेचिन्छ
सत्ताको खेलमा त आफ्नैलाई नै छेकिन्छ ।
‘जनता’ शब्द त केवल भाषणको गहना भयो
कुर्सी नै यहाँ ईश्वर, कुर्सी नै चाहना भयो ।
​
झण्डा फेरिन्छ यहाँ, डण्डा फेरिँदैन
आफ्नो दुनो सोझ्याउन कहिल्यै हेरिँदैन ।
कसैलाई मन्त्रीको भोक, कसैलाई शक्तिको प्यास
गरिबको चुल्होमा त सधैं उस्तै छ उपवास ।
जय कुर्सी माता, तिम्रै महिमा अपार छ
जुन जोगी आए नि यहाँ, उस्तै कान चिरेको छ ।
​
लौ न प्रभु, यो ‘सत्ता-भजन’ स्वीकार गर
जनतालाई अलिकति धैर्य धारण गर्ने शक्ति भर !

०००
सिद्धार्थटोल, उदयपुर, नेपाल।
२०८२ चैत १० गते ।