नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

खनी खेत बाली सधैँ रोप्छ कालु ।
बसेको छ भोकै मकै खान्छ भालु ।।

युवावर्ग खाडी गई काम गर्छन् ।
जहाँ घाम चर्को सधैकक पोल्छ तालु ।।

बडो स्वाङ पार्ने अनौठो छ मान्छे ।
भनी बस्छ पेडा सधैँ खान्छ आलु ।।

‘मिली काम गर्छौँ’ भन्यौ लड्न थाल्यौ ।
कुरा गर्न मात्रै रहेछौ सिपालु ।।

डराएर भाग्छन् सबै त्रस्त हुन्छन् ।
सुनेको सबै सर्प हुन्नन् विषालु ।।

लुटेको छ मौरी चढेको छ घोडा ।
सबैमाझ आफू बनेको छ ठालु ।।

सुर्खेत