बाबुआमा
वि.सं.२०८१
कविराज घिमिरे : छोराछोरी मुटु धुकधुकी प्रेम हुन् जिन्दगी हुन् । जस्ता हुन् ती महक सब
पुरा पढ्नुहाेस्
बाबुआमा (काव्यांश – १५)
वि.सं.२०८१
दीनानाथ पोख्रेल : अग्ला छन् कर्म ज्यादै तर म छु बबुरो लाग्छ भित्री कुनामा । मेसो
पुरा पढ्नुहाेस्बाबुआमा (काव्यांश- १४)
वि.सं.२०८१
दीनानाथ पाेख्रेल : द्रष्टा:- ज्येष्ठका कथा ज्ञानका प्रभा । यत्नले सिकौँ ढल्दछन् व्यथा।। सौम्य साथमा शिल्प
पुरा पढ्नुहाेस्
भो जीवनी बञ्जर (१६)
वि.सं.२०८१
हेम अधिकारी : छोरी हुन् घरमा जहान सबमा प्रेमाश्रु बर्साउने आमाका मनका ,पृया जनकका श्रीसूर्य झल्काउने
पुरा पढ्नुहाेस्
वृद्ध चिन्तन – १२
वि.सं.२०८१
राजेन्द्रकुमार बज्राचार्य : पुर्याएर विमानस्थल सबले, दुख्दा सबैको मन । होला शान्ति हियो कतै पटलमा, पूरा
पुरा पढ्नुहाेस्
छैनन् सहारा
वि.सं.२०८१
विश्वनाथ ढुङ्गेल : ओरकाे लाेटा पर सार्ने काे छर घरमा छाेरा छाेरी छैनन् साथ पराई शहरमा
पुरा पढ्नुहाेस्
बुढ्यौली (काव्य शृङ्खला – ५६)
वि.सं.२०८१
देवीप्रसाद मिश्र : जेठाबाको प्रश्न थियो धर्ममा सभ्य हाम्रो गृहस्थ भयो भित्र हेर्दा सबै अस्तव्यस्त यसैमा
पुरा पढ्नुहाेस्बाबुआमा (काव्यांश- १३)
वि.सं.२०८१
दीनानाथ पोख्रेल : अग्ला छन् कर्म ज्यादै तर म छु बबुरो लाग्छ भित्री कुनामा । मेसो
पुरा पढ्नुहाेस्
वृद्धको अवस्था
वि.सं.२०८१
मेघराज पौड्याल : गाउँमा जन्मिए वृद्ध गाउँमै मर्नु पर्दछ असीपार हुँदा देह बालबच्चा ठहर्दछ पाहुँना घरमा
पुरा पढ्नुहाेस्
वृद्ध माता पिताले
वि.सं.२०८१
रामशरण न्यौपाने : स्वार्थी बन्ने अविरल पढे पाठ सारा विदेशी खाने बस्ने पनि सब उतै हुन्छ
पुरा पढ्नुहाेस्
