बुढेसकालको थक्थकी
वि.सं.२०८१
विष्णुहरि पौडेल : बुबा चिनेँ, मुमा चिनेँ, चिनेँ सबै सहोदर । म जन्मिएँ, यतै भुलेँ, जगत्
पुरा पढ्नुहाेस्
भो जीवनी बन्जर (८)
वि.सं.२०८१
हेम अधिकारी : छोरामा खुब मख्ख मख्खसँगले सारै खुसी भैगयौँ ऐश्वर्यै सब वृष्टिपात हुनगो हामी कुबेरै
पुरा पढ्नुहाेस्
बुढ्याैली काव्यांश- ४
वि.सं.२०८१
दीनानाथ पोख्रेल : राम्रा बाजा र गाना सुरलयसँग हुन् नर्तकी नाच्न सक्ने । श्रोता द्रष्टा रमाई
पुरा पढ्नुहाेस्
परदेशीलाई
वि.सं.२०८१
होमनाथ घिमिरे : बिदा दिन्छु छोरा तिमी खोज बाटो ! अझै सम्झिएमा कुरेकै छु माटो ।
पुरा पढ्नुहाेस्
बाबा फर्कि आउ घर
वि.सं.२०८१
विश्वनाथ ढुङ्गेल : हाँसी खेली रमेका छन् बाबा गाउँ वर र पर । रित्तो भयोनी बाबा
पुरा पढ्नुहाेस्
आमा नै नभए
वि.सं.२०८१
रामशरण न्यौपाने : आमाको ममता मिले हृदयको पीडा सबै भाग्दछ चौतारी बिचको ठुलो पिपलको छाया सरी
पुरा पढ्नुहाेस्
आमा
वि.सं.२०८१
कविराज घिमिरे : आमाको जब हुन्छ सात्त्विकपना संसार फुल्ने छ यो । आमाको बलबाट सृष्टि थलमा
पुरा पढ्नुहाेस्
मन् बूढो हुन्न यार !
वि.सं.२०८१
भरत आचार्य : चाउरिए गाला हल्लिए दाँत काँस झैँ केश छ । क्वै भन्छन् काका क्वै
पुरा पढ्नुहाेस्उ बेला
वि.सं.२०८१
भरत आचार्य : उ बेला हाम्रो पालाको कुरा पत्याउन्नन् भुराले । टाल्टुल गरि साल नै जान्थ्यो
पुरा पढ्नुहाेस्
आमा आमा हुन सफल हुन्
वि.सं.२०८१
रामशरण न्यौपाने : भावी नै हुन् सबल जननी भाग्य लेख्ने खुनैको चर्चा गर्छन् सकल जनले जिन्दगीमा
पुरा पढ्नुहाेस्
