मेरा बा र म बा
वि.सं.२०८१
रमेश राज अर्याल : मेरा बा सधैंझैं साथै हुनुहुन्छ मस्त हुनुहुन्छ, स्वस्थ हुनुहुन्छ सरीर हो कहिले
पुरा पढ्नुहाेस्
तँ अब मुढाे भइस्
वि.सं.२०८१
पिँडालु पण्डित : यतिखेर विपनामै तँ काँपिरहिछस् सपनामै तँ काँपिरहिछस् बस्दा, उठ्दा, सुत्दा हरपल काँपिरहनु तेरो
पुरा पढ्नुहाेस्
को हुन् वृद्ध ?
वि.सं.२०८१
कविराज घिमिरे : पार्छन् सन्तति उच्च धीर मतिका सानै हुँदा प्रेमले शिक्षा स्वास्थ्य विवेक धार्मिककला अर्थ्याउँछन्
पुरा पढ्नुहाेस्
आमाको सम्झना
वि.सं.२०८१
रामशरण न्यौपाने : खेदेर जिन्दगीले पार्दैछ भाग्य खोटो मैलो र पातलो झैँ लाग्दैछ भित्र भोटो एक्लोबनी
पुरा पढ्नुहाेस्
बुढ्यौली सेलो
वि.सं.२०८१
डा. बमबहादुर जिताली : आमाको धर्म गुनिलो बुवाको कर्म नुनिलो- धर्म र कर्म मिलेर जीवन बन्यो
पुरा पढ्नुहाेस्
बुढ्यौली
वि.सं.२०८१
रामप्रसाद पन्थी : हिजो पो गाला डिम्पल थिए रिङ्कल परेछन् । अनार दाना मिलेका दाँत जम्मै
पुरा पढ्नुहाेस्ए पाका हो !
वि.सं.२०८१
कविराज घिमिरे : तिम्रो कुर्सी बन्न थाल्यो अफाप छोडी देऊ गर्न बेकार जाप खाली खाली बन्नथाले
पुरा पढ्नुहाेस्
तिमी विदेश जाँदा
वि.सं.२०८१
भावना न्याैपाने : तिमी विदेश जाँदा मन अतिनै रोयो बाबु आँखाबाट आँसुका धारा धेरै बग्यो बाबु।
पुरा पढ्नुहाेस्विधाता बाबुआमा हुन्
वि.सं.२०८१
रामशरण न्यौपाने : विधाता बाबुआमा हुन् सबैले चाल यो पाउन् उनैको चाकडी गर्दै खुसीको रङ्ग बर्साउन्
पुरा पढ्नुहाेस्
बा बलिया हुन्
वि.सं.२०८१
शिव पलाँस : हलोको फाली खिइएर गयो बाको पैतला कहिल्यै खिइएन कोदालोको पातो खिइएर गयो बाको
पुरा पढ्नुहाेस्
