बुढ्यौली पनामा अझै छैन शान्ति
वि.सं.२०८१
कविराज घिमिरे : यहाँ राहु वाला चढेको छ माथि थिचेको थिच्यै भो दसा भोग्छ साथी न
पुरा पढ्नुहाेस्
बाबुआमा (काव्यांश – २४)
वि.सं.२०८१
दीनानाथ पोख्रेल : गर्दामा अंशबण्डा सम पथ नहिँडे लोक मान्दैन योग्य। बाँड्दा हुन् भाग उत्रै अनि
पुरा पढ्नुहाेस्
आमा
वि.सं.२०८१
भीम गौतम : आमाका भावना बने दिप सरि, सृजनाका मुहान आमाकै काखमा जमे सृष्टि बनि, बाल
पुरा पढ्नुहाेस्
घाम र बा, आमा
वि.सं.२०८१
ठाकुर बेलवासे : अग्राखजस्तो अनि छिप्पिएको समयको लौरो टेकेर मैले घोडचढी खेलेको घाम पश्चिमको अग्लो क्षीतिजमा
पुरा पढ्नुहाेस्
पाकाे अवस्थाको पीर
वि.सं.२०८१
भावना न्यौपाने : बच्चामा मर्लान् भन्ने पीर ठूलो भएपछि मार्लान् भन्ने पीर । बच्चामा खाएन भन्ने
पुरा पढ्नुहाेस्
एक ज्येष्ठ नागरिकको कथा
वि.सं.२०८१
ज्यो. रत्ननिधि रेग्मी शुक्राचार्य : मेरो वृद्ध भयो उमेर अब ता गाला परे चाउरी गोडा, हात
पुरा पढ्नुहाेस्
आमा
वि.सं.२०८१
कविराज घिमिरे : ("कुन मन्दिरमा जान्छौ यात्री"को लयमा मिल्ने ) निश्छल पार्छिन् मन मन्दिरझैँ आमा शान्ति
पुरा पढ्नुहाेस्
पाको जीवन
वि.सं.२०८१
रामशरण न्यौपाने : पाको जीवनको सुनौ सब कुरा भोगिन्छ के के अब लेखोलाउन सम्म मुस्किल भयो
पुरा पढ्नुहाेस्
बुढ्याैली काव्य (शृङ्खला, ६३)
वि.सं.२०८१
देवीप्रसाद मिश्र : बालापन सललल बग्ने कलकल पानी मानव चाेला निर्मल ठानी तुलबुल धेरै नगर न
पुरा पढ्नुहाेस्
क्या जिन्दगी वृद्धका
वि.सं.२०८१
चन्द्रप्रसाद न्यौपाने : बाटाका अवरोध पन्छिन उसै मान्दैन सङ्घर्ष छ काटी वर्ष अनेक वृद्ध हुनुमा साँच्चै
पुरा पढ्नुहाेस्
