आमा बनेको दिन
वि.सं.२०८१
तिला लेकाली : अन्न पानी परेन है जब तिमी आयौ नि यो पेटमा तिमै प्रेम थियो
पुरा पढ्नुहाेस्
वृद्धको गथासो (२)
वि.सं.२०८१
बिन्दु दाहाल मूकदर्शक : सधैँ हेर्छु जोडी परेवा बसेका रमाई दुवै ती अँगालो कसेका सँगै डुल्न
पुरा पढ्नुहाेस्
बाबुआमा (काव्यांश- १८)
वि.सं.२०८१
दीनानाथ पोख्रेल : मान्छे बन्ने समाऊँ गुणपथ युगको दुष्ट डर्छन् थलामै । फल्नेछन् प्राप्ति उम्दा रसमय
पुरा पढ्नुहाेस्
आमा बाबाको
वि.सं.२०८१
रामशरण न्यौपाने : आमा बाबाको यादले पोल्छ छाती निन्द्राकी देवी भाग्दछिन् घोर राती यो सारा गर्ने
पुरा पढ्नुहाेस्
बुढेसकालमा हँसिलाे मुहार
वि.सं.२०८१
विश्वनाथ ढुङ्गेल : यसो गरे पनि ठिक्क उसो पनि ठिक्क उमेरको आराममा छैन मलाई दिक्क ॥१
पुरा पढ्नुहाेस्
भए पुग्छ साथ
वि.सं.२०८१
कल्पना अधिकारी : बुढ्यौली अवस्था छ साह्रै मजाको न चिन्ता यताको न चिन्ता उताको सबैकाम हल्का
पुरा पढ्नुहाेस्बाबुआमा (काव्यांश १७)
वि.सं.२०८१
दीनानाथ पोख्रेल : द्यौता, बच्चा र राजा तिनसित मनले हार मान्नेछ जान्नू । दोस्रा कोही भएमा
पुरा पढ्नुहाेस्एक वृद्धको गथासो (१ )
वि.सं.२०८१
बिन्दु दहाल ‘मूकदर्शक’ सबै दाँत फुक्ले कुनै छैन सग्लो न साथी न सङ्गी भएको छु एक्लो
पुरा पढ्नुहाेस्
जीवन बुझ्नै गाह्रो
वि.सं.२०८१
विदुर अधिकारी : हामी दुर्बल बन्दै जान्छौँ, वृद्ध अवस्था पुग्दा हाम्रा चेतन गुम्दै जान्छन्, रोग असाध्यै
पुरा पढ्नुहाेस्
वृद्ध चिन्तन
वि.सं.२०८१
कविराज घिमिरे : पाको हुने मन थियो तन सत्तरीको । काँचो छु बुद्धि कलिलो छ न
पुरा पढ्नुहाेस्
