बुढ्याैली (काव्य शृङ्खला- ५२)
वि.सं.२०८१
देवीप्रसाद मिश्र : जेठा बाकाे सुझाव बुबा पछाडि,साथकाे लगाम कार्य फाँटमा बढेर जान्छ सर्वथा विशेष दाजु,
पुरा पढ्नुहाेस् बुढ्याैली काव्य (शृङ्खला- ५१)
वि.सं.२०८१
देवीप्रसाद मिश्र : नपाल राग, रापिलाे प्रबुद्धका अमालमा नफाल क्राेध धारिलो विशेष बाेलचालमा नलाग कामदाममा धनाड्यका
पुरा पढ्नुहाेस् बुढ्याैली काव्य (शृङ्खला – ५०)
वि.सं.२०८१
देवीप्रसाद मिश्र : युवा थिएँ बुढो भएँ तथा छ सभ्य चेतना । कुनै निराश रासमा म
पुरा पढ्नुहाेस् बुढ्याैली काव्य (शृङ्खला – ४९)
वि.सं.२०८१
देवीप्रसाद मिश्र : सदा अभाव चित्तमा लिएर झन् सबैजना । मडारिँदै दगुर्दछन् न पूर्ण हुन्छ कामना
पुरा पढ्नुहाेस् बुढ्याैली काव्य (शृङ्खला – ४८)
वि.सं.२०८१
देवीप्रसाद मिश्र : वृद्ध चिन्तन नठानिए, सदाशय लतारियाैँ बुढा मन। सशक्त नै थियाैँ तथा थकानझैँ भयाे
पुरा पढ्नुहाेस् बुढ्याैली काव्य (शृङ्खला- ४७)
वि.सं.२०८१
देवीप्रसाद मिश्र: जेठाबाकाे उद्घाेष भएँ बुढाे गयाे चुराे म काम गर्न सक्दिन भनी निराश रासमा थचक्क
पुरा पढ्नुहाेस् बुढ्याैली (काव्य शृङ्खला- ४६)
वि.सं.२०८१
देवीप्रसाद मिश्र : वृद्ध, चिन्तन कलिकाे खलियाेभित्र पसेर जनकाे मन । मडारिन्छ सदा आज खाेजेर आसुरी
पुरा पढ्नुहाेस् बुढ्यौली (काव्य शृङ्खला- ४५)
वि.सं.२०८१
देवीप्रसाद मिश्र : कर्मका बलले गर्दा जन्म हुन्छ मनुष्यको । कर्मले मार्ग बन्ने हो वर्तमान भविष्यको
पुरा पढ्नुहाेस् बुढ्याैली (काव्य शृङ्खला- ४४)
वि.सं.२०८१
देवीप्रसाद मिश्र : वृद्ध दर्शन बालाे युवा तथा, प्राैढ हुँदै मानव जीवन। क्रमले श्रममा चल्दै वृद्ध
पुरा पढ्नुहाेस् बुढ्यौली काव्यशृङ्खला (४३)
वि.सं.२०८०
देवीप्रसाद मिश्र : मन शान्त भए हाम्रो घरमा शान्ति छाउँछ । घर शान्त हुँदा त्यस्तै गाउँ
पुरा पढ्नुहाेस्
