शौचालय कता छ ?
वि.सं.२०८१
लक्ष्मण नेवटिया : शहर घुम्न आएको पर्यटकलाई गाइडले देखायो यो ऐतिहासिक मैदान यता छ । त्यो
पुरा पढ्नुहाेस्
बेकार छन् (१)
वि.सं.२०८१
हृषीकेश बराल : आँखामा यदि दृश्य शक्ति सकिए चस्मा त बेकार छन् आर्जेका धनले चलेन घर
पुरा पढ्नुहाेस्
अर्को चेतनाको अवतरण
वि.सं.२०८१
टङ्कबहादुर आलेमगर : जब समय निरन्तताबाट चिप्लिन्छ भरोसाका चुचुराहरू मकाउन थाल्छन् देवता ठानेका खोलाहरूले आफ्नै कोखा
पुरा पढ्नुहाेस्
कर्मचारी
वि.सं.२०८१
भीम गौतम : ऊ बुझपचाएको कर्मचारी प्रतिष्ठाको पैतालाले टेक्न सक्दैन स्वाधीनताको गाँस निल्न जान्दैन इमान जमान
पुरा पढ्नुहाेस्
फेरबदल
वि.सं.२०८१
रमेश व्यङ्ग्यचरी : आँखा दुखेको छ तर सपना टुटेको छैन रङ्ग भुलेको छ तर तरङ्ग भुलेको
पुरा पढ्नुहाेस्
चोरका खन्ती
वि.सं.२०८१
होम सुवेदी : दुष्कर्मी भ्रष्टका भिन्नै हुन्छन् संसारमा कला खिर्राका रुखमा फल्छन् तिनका लागि सुन्तला ॥
पुरा पढ्नुहाेस्
राष्ट्रिय खेल चल-खेल !
वि.सं.२०८१
गायत्री लम्साल : मज्जाको खेल, मात्र खेल्न जान्नुपर्छ कहिल्यै हार्दै हारिँदैन । कुरा सिधा छ ।
पुरा पढ्नुहाेस्
ती हैनन् कविता
वि.सं.२०८१
उत्तम विचार : ती हैनन् कविता समाज जसले लेख्नै सकेनन् भने मान्छेका व्यवधान ती नजरले देख्दै
पुरा पढ्नुहाेस्
जोतारु
वि.सं.२०८१
सुरेश भट्ट : ओ हेलो ? गोरुजी यता सुनौँ त ? तिमीहरू नारिने नारा एउटै छ
पुरा पढ्नुहाेस्
मरेका टाउकाहरू
वि.सं.२०८१
सुभाषचन्द्र देवकोटा : टाउको नै मरेपछि उसको सत्व पनि मर्यो, उसको गति र मति पनि मर्यो
पुरा पढ्नुहाेस्
