बुढ्यौली काव्य शृङ्खला (५४)
वि.सं.२०८१
देवीप्रसाद मिश्र : लिई खाली भाँडो, धनधन भनी नित्य म बढी । कुदेँ भत्क्यो मेरो तर
पुरा पढ्नुहाेस्
वृद्ध
वि.सं.२०८१
कल्पना अधिकारी : वृद्ध छन् जोसिला तेजिला निर्मल वृद्ध हुन् सभ्यता, सिर्जना अब्बल वृद्ध भण्डार हुन्
पुरा पढ्नुहाेस्
आमा
वि.सं.२०८१
जुनू घिमिरे : भोकमा तिमी खाना हौ आमा तिर्खामा हाै पानी दुखेको बेला यो शिर राख्ने
पुरा पढ्नुहाेस्
बाबुआमा काव्यांश (१०)
वि.सं.२०८१
दीनानाथ पोख्रेल : पल्टन्छन् पत्र पढ्ने मनन मन गरोस् वृद्धका दिव्य कर्म। पुज्नै पर्नेछ मैले सुर
पुरा पढ्नुहाेस्
आमा बिरामी हुँदा
वि.सं.२०८१
रामशरण न्यौपाने : छाती खन्जरले चिरिन्छ सहसा ढूङ्गो र माटो रुँदा खाएको सब वस्तु बन्छ नुनिलो
पुरा पढ्नुहाेस्
भो जीवनी बञ्जर (१३)
वि.सं.२०८१
हेम अधिकारी : कान्छालाई सुधार्नलाई गतिली खोजौँ बुहारी बरू भित्र्याई कुलकी सुलक्षण वधू राम्रो बनाऔँ अरू
पुरा पढ्नुहाेस्बाबुआमा काव्यांश- ९
वि.सं.२०८१
दीनानाथ पोख्रेल : पल्टन्छन् पत्र पढ्ने मनन मन गरोस् वृद्धका दिव्य कर्म। पुज्नै पर्नेछ मैले सुर
पुरा पढ्नुहाेस्
आमाको मन
वि.सं.२०८१
हरिप्रसाद उप्रेती : म यन्त्र बत्ती हुन पाए चाहे जति जल्ने थिएँ मैनबाट निर्मित शरीर पाए
पुरा पढ्नुहाेस्
वृद्ध चिन्तन – ११
वि.सं.२०८१
राजेन्द्रकुमार बज्राचार्य : ती सन्तान सबै बिदेसिन गए, होओस् भनी आर्जन । ठूलो खर्च गरी गरी
पुरा पढ्नुहाेस्
बुढ्यौलीको बात
वि.सं.२०८१
चन्द्रमणि अधिकारी : भनूँ कि म नभनूँ कि कसो गर्ने होला बुढ्यौलीमा उत्पन्न यो हृदयको सोला
पुरा पढ्नुहाेस्
