बा
वि.सं.२०८०
किशन पौडेल : बा अभावका पहाडहरू बोकेर मुगलानतिर भासिनु भो दस नङ्ग्रा खियाएर सन्ततिका सुन्दर भविष्य
पुरा पढ्नुहाेस्
बा (काव्यांश-११)
वि.सं.२०८०
दीनानाथ पोख्रेल : त्यो आकाश खसे समान हुन गो जो दागबत्ती दिँदा। काँप्दै थर्थर बत्तिएँ बल
पुरा पढ्नुहाेस्
बुढ्याैली काव्य (शृङ्खला- ३१)
वि.सं.२०८०
देवीप्रसाद मिश्र : शिक्षा आर्थिक खोजमा पर गयौ कस्तो छ चल्दै पला ?। पार्यौ पूर्ण घडा
पुरा पढ्नुहाेस्
वृद्ध चिन्तन- दुई
वि.सं.२०८०
होमनाथ घिमिरे : बोल्दैनन् परिवार पुत्र घरका पत्नी र पुत्री कुनै । खोल्दैनन् मनका विचार सजिलै
पुरा पढ्नुहाेस्बा (काव्यांश- ९)
वि.सं.२०८०
दीनानाथ पोख्रेल : ज्ञाता हो भव ज्योतितुल्य मन त्यो अल्पेर टाढा हुँदा सारा देह भिज्यो परी
पुरा पढ्नुहाेस्
हे मनु ! गर चिन्तन
वि.सं.२०८०
डा. सीता सुवेदी पन्थी : ज्ञानले बुद्धिले पाका अनुभवी भई सब मार्गदर्शनले बन्छन् आदर्शका धरोहर ।
पुरा पढ्नुहाेस्
अस्सी कटेपछि
वि.सं.२०८०
डा.लोकेन्द्रप्रसाद पौडेल : जीवन निरस हुने रैछ अस्सी कटेपछि रहर थान्को लाग्दा रैछन् जाँगर घटेपछि हिँड्डुुल
पुरा पढ्नुहाेस्बुढ्यौली काव्य (शृङ्खला- २५)
वि.सं.२०८०
देवीप्रसाद मिश्र : (परिवारिक कलहले बुबा आमामा चिन्ता) पार्टी छन् अनमोल नाम थरका छन् वाद नानाथरी
पुरा पढ्नुहाेस्
बाआमाको महिमा
वि.सं.२०८०
विष्णु भण्डारी : यो संसार रहे बुझिन्छ दुनियाँ पाइन्छ धेरै कुरा माया प्रेम लिएर शान्त मनले
पुरा पढ्नुहाेस्
फुर्सद
वि.सं.२०८०
सुनिता निरौला पौडेल : “ए ! कान्छा मलाई पशुपतिमा आरती देखाउन लैजान छोरा ।” “मलाई फुर्सद
पुरा पढ्नुहाेस्
