लोभ तृष्णा कति गर्छस् मर्ने बेलासम्म !
वि.सं.२०८०
विजय खनाल : ए मन् तँ किन हावासरी घुमिरहन्छस् रनवन अनि उडाइरन्छस् पँलासजस्तै मलाइ फनफन् कहिले
पुरा पढ्नुहाेस्
तुइन
वि.सं.२०८०
खेमराज शर्मा : डोरी तुइनको छिन्दा टुक्रिन्छन् भावनाहरु । भत्कन्छन् मित्रता गारा ढल्दछन् भावका तरु ॥
पुरा पढ्नुहाेस्
क्या राम्रो गणतन्त्र !
वि.सं.२०८०
रामशरण न्यौपाने : आफ्ना स्रोत गुमाउने सब ठुला उद्योग पार्ने खती गर्ने हेय सपूत यो मुलुकका
पुरा पढ्नुहाेस्
चेली र परदेश
वि.सं.२०८०
भीम गौतम : छोरी ! तिम्रो झरेका आँखाका आँसुले नसम्झ मलाई तिम्रो त्यो परदेशमा ! वेदनाको
पुरा पढ्नुहाेस्
भट्टी बैठक
वि.सं.२०८०
नीलहरि काफ्ले : आओ साथी आज एक पेग लगाउँ नपिएको धेरै भयो दुई चार प्याला रित्याउँ
पुरा पढ्नुहाेस्
कमेडी तीज गीत
वि.सं.२०८०
गायत्री परिरोशनी : तिजको खाना राम्रो झानेको झ्वाइँ खट्टेले दरखान बोलाका छन्, पाटी प्यालेसका भट्टेले ।
पुरा पढ्नुहाेस्
पुरस्कार- गाथा
वि.सं.२०८०
अनिल पौडेल ‘कीर्ते’ : शब्द जब पानामा पोखिन्छ त्यसको तौल जोखिन्छ आयतन नापिन्छ तब पुरस्कार थापिन्छ
पुरा पढ्नुहाेस्
नेता बाउलाई छोराको अर्ती !
वि.सं.२०८०
सुभाषचन्द्र देवकोटा : प्रणाम बाउ ! आरामीको कामना ! यता विदेशतिर ठिकै छ बाउ ! हुण्डीको
पुरा पढ्नुहाेस्
जिब्राे चिप्लिएछ
वि.सं.२०८०
खगेन्द्र नेउपाने : खै कसरी बाेलिएछ कुरा अर्कै चल्दै थिएछ मञ्च माला र माइकले मातिएकाे तालीकाे
पुरा पढ्नुहाेस्
सुनै मात्र फल्ने भयो देशभित्र
वि.सं.२०८०
कविराज घिमिरे : छ जो शत्रु आफ्नो सबै एक हुन्छन् सुनैको खलोमा सबै लट्पटिन्छन् मिली रोप्न
पुरा पढ्नुहाेस्
