नेपाल वृद्धाश्रम
वि.सं.२०८१
विष्णुहरि पौडेल : नेपाली वन लाखुको घर भयो पाके झरे काफल । गुञ्जिन्नन् घर-गाउँ साँझ मुजुरा,
पुरा पढ्नुहाेस्
छन् बाबु आमा बुढा
वि.सं.२०८१
रामशरण न्यौपाने : बारी खेत ठुलो छ गाउँ घरमा बाँझो छ पाटो सब बाली नै फल
पुरा पढ्नुहाेस्
भो जीवनी बन्जर (१२)
वि.सं.२०८१
हेम अधिकारी : छोरामात्र भनेर आज दुनियाँ अन्धो भएको छ है छोरी मास्न भनेर लाग्छ यसरी
पुरा पढ्नुहाेस्
बाबुआमा काव्यांशः – ८
वि.सं.२०८१
दीनानाथ पोख्रेल : अग्लो बन्ने सुबाटो भवगुण हितका टिप्न जान्ने बनाए । हाम्रा हुन् प्राप्ति सग्ला
पुरा पढ्नुहाेस्
बुढ्याैली (काव्य शृङ्खला- ५२)
वि.सं.२०८१
देवीप्रसाद मिश्र : जेठा बाकाे सुझाव बुबा पछाडि,साथकाे लगाम कार्य फाँटमा बढेर जान्छ सर्वथा विशेष दाजु,
पुरा पढ्नुहाेस्
छन् बाबु आमा बुढा
वि.सं.२०८१
रामशरण न्यौपाने : बारी खेत ठुलो छ गाउँ घरमा बाँझो छ पाटो सब बाली नै फल
पुरा पढ्नुहाेस्
वृद्ध चिन्तन – १०
वि.सं.२०८१
राजेन्द्रकुमार बज्राचार्य : वृद्धाको सब योगदान मनमा, राखोस् युवा वर्गले । सम्झोस् दुःख अतीत कर्म उनका,
पुरा पढ्नुहाेस्
आमा
वि.सं.२०८१
चन्द्रमणि अधिकारी : १. छु सम्झेको आमा ! शुभ प्रहरमा शुभ्र ममता छु चाही आएको सहज
पुरा पढ्नुहाेस्
बा आमा
वि.सं.२०८१
कृष्णप्रसाद पौडेल जस्ताघरे : छ यो वृद्धावस्था कठिनपनको तागत घट्यो । पिता माता पाका शिथिलजनका राहत
पुरा पढ्नुहाेस्
मातापिताप्रति
वि.सं.२०८१
वासुदेव पाण्डेय : बाबासाथ म शुक्र, सेचन भई हुर्के मुमा कोखमा बढ्दै पार गरी अनेक महिना
पुरा पढ्नुहाेस्
