यमुनादेवी र जीवानन्द पोख्रेलको सुपत्र दीनानाथ पोखरेल २०१६ पुस २२ गते सुम्बेक, इलाममा जन्मनु भएको हो । शिक्षण पेशाबाट अवकाशप्राप्त पोखरेल हाल कमलविनायक, भक्तपुर बस्नुहुन्छ । फित्कौलीमा नियमित छन्दमा बुढ्यौली तथा व्यङ्ग्य कविता लेखिरहनु भएका पोखरेल २०४४ सालमै अङ्कुरण ‘भाषा केलाई भनिन्छ’ शीर्षकको कविता प्रकाशन गरी नेपाली साहित्यमा प्रवेश गर्नु भएको हो । उहाँको पहिलो कुति ‘श्रद्धाञ्जली’ (खण्डकाव्य) २०७६)मा प्रकाशित भएको थियो । उहाँक अन्य ३ वटा कृति प्रकाशित छन् भने केही कृति प्रकाशाेन्मुख अवस्थामा रहेका छन् । इमेल : dnpokhrel96@gmail.com सम्पर्क नं. : ९८५१३३०३७६
तृप्ति
दीनानाथ पोख्रेल : अर्काका भरमा बस्यो यदि भने पर्नेछ भोकै रुन । आफू निर्भर बन्न कोसिस
पुरा पढ्नुहाेस्“बा” (काव्यांश – १२)
दीनानाथ पाेखरेल : झुल्के चन्द्र र सूर्य यो अवनिमा झुल्केन ज्योत्स्ना नयाँ । साँच्चै छौ यदि
पुरा पढ्नुहाेस्भयो भारी चिन्ता मुलुक कसरी चल्दछ भनी ?
दीनानाथ पोख्रेल : थिए हाम्रा जेजे कल प्रविधि ती बेच्न म पुगेँ । सुरक्षा होस् भन्ने
पुरा पढ्नुहाेस्बा (काव्यांश-११)
दीनानाथ पोख्रेल : त्यो आकाश खसे समान हुन गो जो दागबत्ती दिँदा। काँप्दै थर्थर बत्तिएँ बल
पुरा पढ्नुहाेस्‘बा’ (काव्यांश- १०)
दीनानाथ पोख्रेल : उठ्छन् प्रश्न अनेक उत्तर सही भेट्दैन मेरो मन । मात्रै ठान्दछ यो बडो
पुरा पढ्नुहाेस्बा (काव्यांश- ९)
दीनानाथ पोख्रेल : ज्ञाता हो भव ज्योतितुल्य मन त्यो अल्पेर टाढा हुँदा सारा देह भिज्यो परी
पुरा पढ्नुहाेस्बा (काव्य अंश- ८)
दीनानाथ पाेखरेल : आशा पूर्ण भरेर कर्म नगरे बर्सन्छ टन्टा झरी । मात्रै गर्नुछ कर्म सम्झन
पुरा पढ्नुहाेस्‘बा’ (काव्य अंश- ७)
दीनानाथ पोख्रेल : खोजी गर्न जुटौँ उठेर अब लौ त्यो काल भेटौँ खटी । लड्दै जित्न
पुरा पढ्नुहाेस्सर्वोच्च बाबुआमा
दिनानाथ पोखरेल : धेरै समय लाएर, पाक्दछ्न् पोषिला फल । त्यस्तै ज्ञान दिने वृद्ध, नभुलौँ कर्मका
पुरा पढ्नुहाेस्बा ! (काव्यअंश- ६)
दीनानाथ पोख्रेल : खाना खान सकिन्न त्राण तनमा राख्ने कसो के गरी ? चिम्लन्छन् किन नेत्र
पुरा पढ्नुहाेस्

dinanath pokharel

























