विदेशी भाषा !
वि.सं.२०८०
सुरेशकुमार पाण्डे : ‘परारको वर्ष आउँदा बाटैभरि गाई भैंसी र ग्वालाहरू देखिन्थे । सबैका बारीमा मकैका
पुरा पढ्नुहाेस्
‘अनावृत अण्डकोष’ र मेरी नातिनी
वि.सं.२०८०
विश्व शाक्य : दुईचार दिनअगाडि विदेशमा रहेको छोरालाई भखरै निस्केका मेरा दुईवटा किताब पठाउन हुलाक गएको
पुरा पढ्नुहाेस्
आफ्नो दुनो
वि.सं.२०८०
अर्जुन निरौला : प्रजाले यातना भोग्छ, राजाले प्रजालाई भोग्छ । योग्यजनले मात्रै भोग गर्न सक्छन् रे
पुरा पढ्नुहाेस्
भाग्दाभाग्दै
वि.सं.२०८०
राजेन्द्र कार्की : बाउलाई घाउ नलाई चुपचाप बसिरहेको थिएँ । कसरी भागेँ, त्यो थाहा भएन ।
पुरा पढ्नुहाेस्
रोटेपिङे कला
वि.सं.२०८०
नगिता लेप्चा राई : हिजोआज रक्तदान शिविर वा ब्लड डोनेशन क्याम्प आयोजन गर्ने फेसनै भएको छ
पुरा पढ्नुहाेस्
सुन
वि.सं.२०८०
किशन पौडेल : एका बिहानै रेडियोले समाचारमा फुक्यो- “विमानस्थलबाट सय किलो सुन समातियो ।” दिनभरी समाचारपत्रहरू
पुरा पढ्नुहाेस्
यस पटकको फित्कौली वार्ता प्रा.गोविन्दराज भट्टराईसँग
वि.सं.२०८०
नेपाली साहित्यलाई विश्वसाहित्यसँग एकाकार गराउन कष्टसाध्य प्रयत्नमा जुट्नु भएका डा. गोविन्दराज भट्टराईलाई यो फित्कौली वार्ताका लागि
पुरा पढ्नुहाेस्
छेपाराख्यान
वि.सं.२०८०
विमल निभा : यो पीतवर्ण नाउँ गरेको एउटा वयस्क छेपारोको आख्यान हो, जो मन्त्रीक्वार्टरनिकटको उद्यानमा सपरिवार
पुरा पढ्नुहाेस्
मान्छेको रङ
वि.सं.२०८०
मीनप्रसाद लामिछाने : केदारनाथको परिवार सरकारी जागीरे । उनले अनिवार्य अवकास लिएर पेन्सन खान थालेको पनि
पुरा पढ्नुहाेस्
सुनको मान्छे सुन्मान्छे
वि.सं.२०८०
माधव पोखरेल गोज्याङ्ग्रे : सुनको भरिया बनेको छ तर उसले लसुनको गहना लाउन पाउँदैन । भनेको
पुरा पढ्नुहाेस्
