छेपाराख्यान
वि.सं.२०८०
विमल निभा : यो पीतवर्ण नाउँ गरेको एउटा वयस्क छेपारोको आख्यान हो, जो मन्त्रीक्वार्टरनिकटको उद्यानमा सपरिवार
पुरा पढ्नुहाेस्
मान्छेको रङ
वि.सं.२०८०
मीनप्रसाद लामिछाने : केदारनाथको परिवार सरकारी जागीरे । उनले अनिवार्य अवकास लिएर पेन्सन खान थालेको पनि
पुरा पढ्नुहाेस्
सुनको मान्छे सुन्मान्छे
वि.सं.२०८०
माधव पोखरेल गोज्याङ्ग्रे : सुनको भरिया बनेको छ तर उसले लसुनको गहना लाउन पाउँदैन । भनेको
पुरा पढ्नुहाेस्
अल्लामा नारसाको मृत्युमा
वि.सं.२०८०
मुज्तवा हुसैन : अनुवाद :: आर.सी. रिजाल जब वृद्धावस्थामा अल्लामा नारसाको मृत्यु भयो, तब उनको मृत्युको
पुरा पढ्नुहाेस्
अप्ठ्यारोमा फलेको फर्सी
वि.सं.२०८०
अशोककुुमार शिवा : कुनै कुनै मानिसको स्वभाव बडो बुझिनसक्नु हुँदो रहेछ । उसको आनिबानीलाई हेरी बुझि
पुरा पढ्नुहाेस्
हान्ने गोरु
वि.सं.२०८०
अन्जु शर्मा : “यी कालेका बाउ ! कता मुन्टेछन् ? रोपाइँ गर्ने खेताला र गोरु लिएर
पुरा पढ्नुहाेस्
पोको एक : हात अनेक !
वि.सं.२०८०
कृष्ण प्रधान : पात्रहरू : रमेश (अध्यक्ष), श्याम (सचिव) लकडाउन पीडी़तहरू : टेके, राजेन, याङ्जी, तुलसी
पुरा पढ्नुहाेस्
कारको एकालाप
वि.सं.२०८०
नन्दलाल आचार्य : ‘यस ठाडालाई आजै के हुनुपरेको ?’ मालिकले मेरा गाला बटार्दै तान्यो । म
पुरा पढ्नुहाेस्
चापागाईंको ‘बुर्कुसी’ माथि थोरै विचरण
वि.सं.२०८०
नरनाथ लुइँटेल : मुलुक अहिले भाँडभैलोमय छ । लगाम कसैको हातमा छैन । सवारबिनाको घोडा छार्तोस
पुरा पढ्नुहाेस्
ठनक्कै भाँचिएपछि … !!
वि.सं.२०८०
ह्यारी- ८० : बुढेसकालमा कसले आड भरोसा दिन्छ हँ अब ? फाटेको धर्मले भाँचिएको लट्ठी जोडिदिऊँ
पुरा पढ्नुहाेस्
