सक्यो है सक्यो
वि.सं.२०८१
कोमलप्रसाद पोखरेल : उँधोको छिमेकी उँभो ठेल्छ आली, धनी खेतका व्यस्त छन् खान छाली । कुरा
पुरा पढ्नुहाेस्
यिनै शब्दमा रमाएँ
वि.सं.२०८१
भगवतीप्रसाद शर्मा : चहारे सबै ठाउँ राम्रा नराम्रा नियालेर हेरेँ पुरानो र हाम्रा सबै शून्य संसार
पुरा पढ्नुहाेस्
कविता हुन्छ के यसरी
वि.सं.२०८१
बालकृष्ण खनाल : लुट्दछन् भ्रष्टले राष्टको सम्पत्ति । यसरी देशको हुन्छ के उन्नति ॥ राष्ट निर्माणमा
पुरा पढ्नुहाेस्
हिँड्ने सडक खै आज ?
वि.सं.२०८१
कलानिधि दाहाल : हिँड्ने सडक खै आज जलमग्न जमात छ निशा काली भएजस्तै मिर्मिरेको प्रभात छ
पुरा पढ्नुहाेस्
कता काल भाग्यो ?
वि.सं.२०८१
हरिप्रसाद चौलागाईं : खाडी युवा घर सधैँ अति रुग्णतामा आगो बलेन घरमा विधि बाध्यतामा हेरेर मार्ग
पुरा पढ्नुहाेस्
कसुर
वि.सं.२०८१
विष्णुप्रसाद आचार्य : “मान्छे चिनियो नि त भो, छाडिदिऊँ ।” यसो भन्दै उसका सयौँ कसुर माफ
पुरा पढ्नुहाेस्
शहर पसेका जुकाहरू
वि.सं.२०८१
सुभाषचन्द्र देवकोटा : जुकाहरू शहर पसेका छन् । शहर पसेपछि जुकाहरू रगतको सट्टा पहेला सुन चुस्छन्
पुरा पढ्नुहाेस्
देशले के पायो
वि.सं.२०८१
गोपालप्रसाद दाहाल : म घुस खान्न मुखले बोल्छ चोर्दछ सम्पत्ति त्यो अख्तियार दुरुपयोग देशको दुर्गति माया
पुरा पढ्नुहाेस्
बागमतीको रोष
वि.सं.२०८१
विवेक शर्मा गौतम : बाटोमा हिँड्ने बटुवाको के दोष ? आकाशबाट झर्ने झरी र बग्ने खोलाको
पुरा पढ्नुहाेस्
