सिंहदरबार घडी
वि.सं.२०८०
डा. लोकेन्द्रप्रसाद पौड्याल : आए-गए हरेक सरकार कुरा गर्दै चर्का तर तिनले हल गरेनन् गरिबको मर्का
पुरा पढ्नुहाेस्
प्यारी र दाह्रीको जुहारी
वि.सं.२०८०
दुष्यन्त भट्टराई : इच्छा मेरा पनि कति हुनन् हो यही जिन्दगीमा इच्छा तिम्रा पनि कति हुनन्
पुरा पढ्नुहाेस्
हारेका वृष
वि.सं.२०८०
रामशरण न्यौपाने : ज्यादा वीर धरामा नेपाली सब भन्थे हिँड्थे खड्ग उचाली वैरीको जड खन्थे बस्छन्
पुरा पढ्नुहाेस्
तराईका हाट बजार
वि.सं.२०८०
शिव नेउपाने : कतै भोँ पु रिक्सा कतै ट्याँ टु टोटो घुमेका ति यात्री उतारेर फोटो
पुरा पढ्नुहाेस्
मान्छे (श्रृङ्खलाबद्ध कविता- १०३)
वि.सं.२०८०
के.पी. पौडेल : चलेछ उग्र काण्डको, विशेष नाट्य ताण्डव । इमान धर्म बेचियो, विकार बोक्छ मानव
पुरा पढ्नुहाेस्
छोराको बिर्सिने बानी
वि.सं.२०८०
नगिता लेप्चा राई : छोराले शहरमा घर त बनाएछ मार्बलै मार्बलको महल बनाएछ कुकुरको समेत कोठा
पुरा पढ्नुहाेस्
मैले काठमाडौंमा नेपाल देखें
वि.सं.२०८०
विश्व शाक्य : मैले काठमाडौंमा नेपाल देखें । लाहुरबाट झरेका भेना र पहाडबाट झरेको साली देखें
पुरा पढ्नुहाेस्
सुकुमबासी म
वि.सं.२०८०
बिनुबाबा घिमिरे : अब बाँकी नै के रह्यो त ? सुकुमबासी म भएर के भयो त
पुरा पढ्नुहाेस्
हो, म गद्दार हुँ
वि.सं.२०८०
प्रेम नेउपाने प्रहर : स्वाभिमानी देशको स्वावलम्बीय कदमहरूमा उट्पटाङ्गका कुरा तेस्र्याएर जनमानसमा व्यर्थका अफवाह फैलाउने हो,
पुरा पढ्नुहाेस्
फैसला गर्नुस् श्रीमान
वि.सं.२०८०
सुरज साउद : यो देश तपाइँ को पनि त हो श्रीमान नेताहरूले मात्रै कहाँ सक्न पाइन्छ
पुरा पढ्नुहाेस्
